پرسش و پاسخ حرفه ای در مورد مهندسی سازه های فولادی

I. نصب و نقشه برداری

س: چگونه می توان از صحت عمودی و ارتفاع کلی در هنگام نصب سازه فولادی اطمینان حاصل کرد؟

A:

Surveying Datum: یک شبکه کنترل افقی و یک شبکه کنترل عمودی ایجاد کنید و آنها را به هر داستان نصب منتقل کنید.

تراز ستون فولادی: از دو تئودولیت در جهات عمود بر یکدیگر استفاده کنید تا عمودی ستون را به طور همزمان مشاهده کنید. اصلاح باید تأثیرات تفاوت دما به دلیل نور خورشید را در نظر بگیرد (معمولاً در صبح یا در روزهای ابری انجام می شود).

کنترل ارتفاع: از ارتفاع بالای ستون به عنوان مرجع استفاده کنید و اندازه گیری را با نوارهای فولادی از خط پایه به سمت بالا منتقل کنید. خطاهای انباشته ارتفاع در هر طبقه نباید بیش از حد مجاز باشد.

ترتیب نصب: از مرکز به سمت بیرون یا از یک واحد پایدار به هر دو طرف ادامه دهید و یک سیستم قاب پایدار را در اسرع وقت ایجاد کنید تا خطاهای تجمعی را به حداقل برسانید.

زمانبندی نهایی سفت کردن: سفت کردن نهایی پیچ‌ها-با استحکام بالا باید پس از تشکیل یک واحد سختی فضایی سازه و پس از تکمیل راستی‌آزمایی تراز انجام شود.

اتصالات بست II (پیچ-با استحکام بالا)

س: "سه عنصر کلیدی" در ساخت اتصال پیچ{0}}با استحکام بالا چیست؟ چگونه می توان از مشکلات رایج کیفیت جلوگیری کرد؟

A:

سه عنصر کلیدی: عملیات سطحی فایینگ، ضریب گشتاور، و گشتاور سفت شدن اولیه/نهایی.

سطح Faying: باید به ضریب لغزش مشخص شده-طراحی برسد. آزمایش ضریب لغزش باید قبل از ارسال کارخانه انجام شود. سطح فایینگ اکیداً از آلوده شدن به رنگ، گریس یا کثیفی ممنوع است. قبل از نصب، از یک برس سیمی برای از بین بردن زنگ زدگی استفاده کنید.

ضریب گشتاور: هر دسته از پیچ و مهره های با قدرت بالا باید ضریب گشتاور- خود را مجدداً در هنگام تحویل آزمایش شود و گشتاور سفت شدن نهایی باید بر اساس مقدار آزمایش شده مجدد در طول ساخت و ساز محاسبه شود.

سفت شدن اولیه و نهایی: برای اتصالات بزرگ ابتدا باید سفت شدن اولیه (تقریباً 50 درصد گشتاور سفت شدن نهایی) و سپس سفت شدن نهایی انجام شود. سفت شدن اولیه و نهایی باید در همان روز کاری انجام شود.

مشکلات رایج کیفیت:

"سفت کردن کاذب": مهره سفت شده است اما پیش کشش کافی ایجاد نمی کند. پیشگیری: برای کنترل از آچارهای گشتاور یا چرخش مهره استفاده کنید. استفاده از آچار معمولی بر اساس تجربه اکیدا ممنوع است.

آسیب نخ: در اثر کوبیدن اجباری در حین نصب ایجاد می شود. پیشگیری: در صورت بروز ناهماهنگی، سوراخ‌های پیچ را با ریمر باز کنید. برش گاز برای بزرگ کردن سوراخ اکیدا ممنوع است. پس از باز کردن، قطر سوراخ نباید از 1.2 برابر قطر پیچ تجاوز کند.

III. کیفیت جوش و آزمایش غیر مخرب-(NDT)

س: عیوب رایج در جوشکاری سازه فولادی در محل- چیست؟ چگونه می توان آنها را از طریق NDT کنترل کرد؟

A:

عیوب رایج: ترک ها (ترک های سرد و ترک های گرم)، عدم گداختگی، نفوذ ناقص، تخلخل، آخال های سرباره، زیر بریدگی و غیره.

روش ها و الزامات NDT:

تست اولتراسونیک (UT): متداول ترین روش، حساس به عیوب مسطح داخل جوش، مناسب برای بازرسی کیفیت داخلی. جوش های کلاس I و II باید تحت آزمایش UT یا رادیوگرافی قرار گیرند.

آزمایش رادیوگرافی (RT): نتایج بصری را ارائه می‌دهد اما پرهزینه و زمان‌بر است و برای مفاصل حساس یا زمانی که بر سر نتایج UT اختلاف وجود دارد استفاده می‌شود.

تست ذرات مغناطیسی (MT) / تست نفوذگر (PT): به طور خاص برای تشخیص عیوب سطح و نزدیک{0}سطح (مانند میکرو-ترک) استفاده می‌شود.

ضوابط پذیرش: نسبت بازرسی و سطوح پذیرش باید کاملاً با "کد جوش سازه های فولادی" GB 50661 و اسناد طراحی مطابقت داشته باشد. جوش هایی که NDT خراب می شوند باید تعمیر شوند. تعداد تعمیرات نباید بیش از دو بار باشد. در صورت نیاز به بیش از دو تعمیر، تایید مسئول فنی الزامی است و باید برنامه تعمیر ویژه ای تدوین شود.

IV. محافظ در برابر خوردگی و پوشش نسوز

س: چگونه می توان از توالی ساخت و سازگاری بین پوشش های ضد حریق و پوشش های ضد خوردگی{0} اطمینان حاصل کرد؟

A:

ترتیب اولیه: آماده سازی سطح (حذف زنگ) ← پرایمر (رنگ ضد زنگ) ← پوشش میانی (در صورت نیاز) ← روکش رویی (ضد خوردگی) → پوشش نسوز (آخرین).

توجه: پوشش‌های نسوز معمولاً روی پوشش{0} ضد خوردگی اعمال می‌شوند و این دو باید با هم سازگار باشند. در غیر این صورت، پوشش نسوز ممکن است کنده شود.

کلید سازگاری: آزمایش سازگاری پوشش باید قبل از ساخت انجام شود. برخی از پوشش‌های نسوز شعله‌ور با روکش‌های-روغنی ناسازگار هستند. به جای آن باید از محصولات سازگار مبتنی بر آب یا تعیین شده استفاده شود.

کنترل ضخامت:

پوشش ضد خوردگی: کل ضخامت لایه خشک را با توجه به الزامات طراحی که با ضخامت سنج پوشش اندازه گیری می شود، کنترل کنید.

پوشش نسوز: برای پوشش‌های نازک-نوع (افزایش دهنده)، کنترل بر اساس ضخامت و نسبت انبساط است. برای پوشش‌های ضخیم-(غیر-شور دهنده)، کنترل بر اساس ضخامت و استحکام پیوند است. ضخامت نباید خودسرانه کاهش یابد.

مناطق پنهان: مناطقی که اجزا در تماس با بتن هستند یا در خاک فرو می‌روند معمولاً نیازی به پوشش ضد حریق ندارند، اما حفاظت ضد خوردگی باید تقویت شود (مانند-گالوانیزه گرم یا لایه‌های پوشش اضافی).

IV حوادث کیفیت مشترک و اقدامات اصلاحی

س: حوادث کیفیت رایج در مهندسی سازه های فولادی چیست؟ در مواقع اضطراری چگونه باید با آنها رفتار کرد؟

A: